در توسینسو تدریس کنید

و

با دانش خود درآمد کسب کنید

آموزش گام به گام لینوکس قسمت 2 : آموزش نصب لینوکس

هدف از این مقاله آشنایی با ساختار سیستم فایل و دایرکتوری های لینوکس و همچنین معرفی رایجترین سیستم فایل های لینوکسی است. برای نصب لینوکس چندین گام را باید طی کنید. باید زبان صفحه کلید، زبان سیستم عامل، تنظیم گذرواژه برای کاربر root، ایجاد یک کاربر دیگر با تعیین گذرواژه برای آن و همچنین تعیین hostname برای ماشین. این گام ها ساده هستند اما وقتی به پارتیشن بندی می رسیم باید چند نکته را بدانیم.

در لینوکس هارد ها اگر ساتا باشند به صورت sdX و اگر IDE باشند به صورت hdX نامگذاری می شوند. X از a شروع می شود. به طور مثال sda نشان دهنده اولین هارد دیسک و sdb دومین هارد متصل است. پس از پارتیشن بندی نام پارتیشن ها به صورت sdXY هستند. X همانی است که در بالا گفتم و Y از عدد 1 شروع می شود. به طور مثال sda1 نشان دهنده اولین پارتیشن از اولین هارد و sdb2 نشان دومین پارتیشن از دومین هارد است.

لینوکس شامل یک سیستم فایل با ساختار تک درختی است. ریشه این درخت / یا دایرکتوری root است. دایرکتوری همان پوشه در ویندوز بوده که می تواند شامل زیر دایرکتوری ها و فایل هایی باشد. در لینوکس چندین دایرکتوری اساسی زیر وجود دارند که باید بر اساس نیازمان به آنها فضای پارتیشن مناسب اختصاص دهیم. از جمله این دایرکتوری ها :


  • دایرکتوری / یا دایرکتوری ریشه (root) : سر منشا همه دایرکتوری ها در لینوکس است. وقتی در خط فرمان می خواهیم با دستور cd به درون ساختار سلسله مراتبی پیمایش کنیم مسیر را باید با دایرکتوری / آغاز کنیم. توجه کنید که ساختار تک درختی داریم و همه دایرکتوری ها زیر دایرکتوری ریشه قرار دارند.
  • cd /usr/local/bin
    cd /home/amirnami/myvideos/2014
    

  • دایرکتوری home/ : دایرکتوری خانگی که هر کاربر یک دایرکتوری همنام با نام کاربریش درون آن دارد. هر کاربر مالک تمامی فایل ها و دایرکتوری های خودش در دایرکتوری خانگی اش است. برای مثال کاربر amirnami دارای دایرکتوری خانگی homeamirnami است.
  • دایرکتوری etc/ : اصلی ترین دایرکتوری و جایی که هر کاربر معمولی یا مدیر وقت خودش را در این دایرکتوری و کار بر روی فایل ها و زیر دایرکتوری هایش می گذراند. تمامی فایل های پیکربندی لینوکس و سرویس هایی که در آن نصب می کنیم درون این دایرکتوری قرار دارند.
  • دایرکتوری usr/ : محلی برای قرار گیری دستور های باینری که همه کاربران قادر به استفاده از آن هستند. به طور مثال دایرکتوری usr//bin// شامل دستور هایی مثل ls, cd است و همچنین دایرکتوری usrlocalbin/ شامل اسکریپت هایی است که کاربر خودش نوشته است.
  • دایرکتوری var/ : محل قرارگیری فایل های log مربوط به سیستم و سرویس ها و همچنین فایل هایی به عنوان مثال مربوط به وب سرور آپاچی در زیر دایرکتوری var//www//.
  • دایرکتوری tmp/ : برنامه هایی مانند اوراکل یک سری فایل های موقتی را ایجاد می کنند. پس لازم است فضایی (پارتیشنی) مجزا را به این دایرکتوری اختصاص دهیم.
  • دایرکتوری boot/ : هسته لینوکس و فایل بوت لودر مانند grub در این دایرکتوری نصب می شود.

در بالا به چند نمونه اشاره شد و برای آشنایی بیشتر می توانید مطلب Linux Filesystem Hierarchy را مطالعه کنید. اما پیش از آن باید با مفهوم نقطه اتصال و دستور mount نیز آشنا شوید. وقتی دیسکی را در زمان نصب و توسط رابط گرافیکی پارتیشین بندی می کنید در پس زمینه از ابزار fdisk استفاده می شود. به هر حال فرمت کردن دیسک شامل مراحل زیر است
  1. اتصال دیسک به سیستم پیش از روشن کردن آن. این دیسک ممکن است محلی یا از طریق SAN باشد که من محلی بودن را در نظر می گیرم.
  2. انتخاب دیسک از رابط گرافیکی برای فرمت دهی کردن.
  3. پارتیشن بندی آن به تعداد دلخواه. توجه کنید که دو نوع پارتیشن primary و extended داریم. به طور کلی می توان در هر هارد تعداد 4 پارتیشن Primary داشت که به نام های sda1, sda2, sda3 , sda4 نامگذاری می شوند. در صورتی که نیاز به تعداد پارتیشتن های بیشتری داشته باشید، چهارمین پارتیشتن extended شده و تبدیل به پارتیشتن های منطقی یا logical می شود. به همین خاطر است که نمی توان بر روی چهارمین پارتیشتن اصلی یک دایرکتوری متصل کرد.
  4. Device Boot    Start       End    Blocks   Id  System
    dev/sda1             1      3258  26169853+  83  Linux/
    dev/sda2          3259      6516  26169885   83  Linux/
    dev/sda3          6517      9774  26169885   83  Linux/
    dev/sda4          9775     22800 104631345    5  Extended/
    dev/sda5          9775     13032  26169853+  83  Linux/
    dev/sda6         13033     16290  26169853+  83  Linux/
    dev/sda7         16291     19584  26459023+  83  Linux/
    dev/sda8         19585     22800  25832488+  83  Linux
    

  5. پس از ایجاد پارتیشن ها لازم است که سیستم فایل را بر روی آنها سوار کنیم. در لینوکس انواع گوناگونی از سیستم فایل های که هر کدام مصارف خودشان را دارند، وجود دارد. به طور پیشفرض در زمان نصب سیستم فایل ext3 یا ext4 در نظر گرفته می شود. در زمان ایجاد سیستم فایل در پس زمینه و توسط دستور mkfs انجام می گیرد.
  6. در آخرین گام و پس از سوار کردن سیستم فایل باید یک دایرکتوری را به پارتیشین متصل کنیم. mount کردن یعنی یک دایرکتوری مانند دایرکتوری ریشه را به یک پارتیشن مانند sda2 متصل کنیم. این کار در زمان نصب و به صورت خوکار توسط دستور mount در پس زمینه صورت می گیرد.

توجه کنید که در زمان نصب و استفاده از رابط گرافیکی تمامی مراحل فوق به صورت خودکار انجام می شود و شما لازم است که تنها اندازه پارتیشن، نوع سیستم فایل و نقطه اتصال را انتخاب و ok کنید. همانطور که گفته شد در زمان نصب چند دایرکتوری پیشفرض که در بالا گفته شد در فهرست انتخابی برای دایرکتوری به عنوان نقطه اتصال وجود دارد. گرچه می توانید تنها یک دایرکتوری ریشه یا دایرکتوری را به تنها یک پارتیشن اتصال دهید.

اما این کار کاملا نادرست و خطر ناک استو فرض کنید که به سرعت log های شما پر می شوند و شما هیچ دایرکتوری مجزایی برای دایرکتوری var انتخاب نکرده اید، پس با رشد فایل های log ممکن است کل پارتیشن پر شده و چون فضایی مجزا برای دیگر دایرکتوری ها مانند home/ اتخاذ نکرده اید، پس کل پارتیشن پر شده و دیگر اجازه لاگین به کاربران به دلیل عدم فضا برای آنها داده نمی شود.


لازم است به ازای هر دایرکتوری در فهرست نقاط اتصال یک پارتیشن مجزا با فضای مناسب انتخاب کنید. نصب و پیاده سازی سیستم به طور ساده در سه گتم صورت می گیرد، در گام نخست که Preinstall گویند تمامی تصمیم ها و آینده نگری ها برای طراحی سیستم گرفته می شود. در این گام است که تغیین می شود چه فضایی به کدام دایرکتوری داده شود. در گام بعدی که installation گویند سیستم را نصب کرده و در گام سوم که postinstallation گویند، سیستم و نیاز های سازمان را بر روی آن پیاده سازی می کنیم. برای نمونه دایرکتوری home باید در سازمان های بزرگ حجیم باشد و ممکن است که نیاز به افزوده شدن فضا باشد. در صورتی که دایرکتوری boot نیاز آنچنانی به فضا ندارد و با 500 مگابایت قایل پیاده سازی است.

اگر دو هارد در سیستم دارید و می خواهید یکی از آنها را برای لینوکس و دیگری را برای ویندوز در نظر بگیرید، توجه کنید که تمامی پارتیشتن های لینوکسی را در یک دیسک قرار دهید. همچنین grub یا بوت لودر را نیز در همان هارد دیسک قرار دهید. در صورتی که نمی خواهید به صورت سفارشی و دستی پارتیشن را در زمان نصب ایجاد کنید، در اکثرت توزیع های لینوکسی گزینه هایی مبنی بر استفاده از بیشترین فضای خالی وجود دارد که با انتخاب این گزینه از بیشترین فضای خالی روی دیسک شما استفاده خواهد کرد. البته گزینه های دیگری مبنی بر erase all disk space and use for linux نیز وجود دارد که اکیدا از آن خوداری کنید چون تمامی اطلاعات شما از میان خواهد رفت.در حداقل حالت یا حالت سفارشی شما می بایست حداقل سه پارتیشن زیر را ایجاد کنید :

  1. پارتیشنی برای دایرکتوری ریشه که معمولا از نوع سیستم فایل ext3 یا ext4 است.
  2. پارتیشنی برای دایرکتوری home/ که معمولا از نوع سیستم فایل ext3 یا ext4 است.
  3. پراتیشنی برای سیستم فایل swap.

swap یک پارتیشن از نوع سیستم فایل swap است که بر روی دیسک ایجاد می شود و به عنوان فضایی برای مبادله یا swap میان حافظه اصلی و دیسک است. در واقع گاهی اوقات آنقدر حافظه اصلی پر است که دیگر جایی برای فرایند های جدید وجود ندارد، پس لازم است که تعدادی فرایند بی کار از حافظه اصلی خارج شده و به درون فضای swap بروند. فرایند ها برای اجرا شدن لازم دارند که پردازنده در دریافت کنند پس پیش از دریافت پردازنده باید در حافظه اصلی یا ram در یک صف زمانبندی قرار بگیرند و بر اساس معیار هایی به پردازنده بوند. حال در صورت عدم فضای کافی در حافظه اصلی آنهایی که اخیرا کمتر از پردازنده استفاده کرده باشند از حافظه اصلی به فضای swap بر روی دیسک می روند که این عمل را swap in گویند و به محض نیاز اجرای دوباره از swap به حافظه اصلی می روند که این عمل را swap out گویند و در کل به این دو عمل مبادله یا Swapping گویند.

در بالا با آنچه که در زمان نصب و پارتیشن بندی به صورت معمول نیاز داریم آشنا شدیم ولی دو مطلب دیگر باقی است. نخست اینکه در زمان نصب می توانیم از تکنولوژی LVM یا Logical Volume Management استفاده کنیم. با این تکنولوژی وقتی بخواهیم فضای پلرتیشنی را افزایش دهیم نیازی به unmount کردن آن نیست و افزایش یا کاهش فضا به صورت online انجام می شود. دمین مطلب استفاده از تکنولوژی RAID است که در چندین سطح ارائه شده است. سطح صفر باعث افزایش کارایی و سطح 1 باعث افزونگی و قابلیت اطمینان می شود. در محیط های سازمانی بهتر است از LVM و RAID استفاده کنیم.پس از پارتیشن بندی نوبت به انتخاب بسته های نرم افزاری می رسد که در گروه های مختلفی مانند web server, desktops, Infrastructure, virtualization, development tools و غیره است.امیدوارم که دید کلی از فرایند نصب به شما داده باشم.

نویسنده : امیر احمدی نامی
منبع : انجمن تخصصی فناوری اطلاعات ایران
هرگونه نشر و کپی برداری بدون ذکر منبع و نام نویسنده دارای اشکال اخلاقی می باشد
#انواع_Shell_در_لینوکس #آموزش_نصب_لینوکس #پارتیشن_بندی_لینوکس #آموزش_گام_به_گام_نصب_لینوکس #آموزش_گام_به_گام_لینوکس #آموزش_Linux #فایل_سیستم_در_لینوکس #آموزش_مقدماتی_لینوکس #آموزش_لینوکس #گام_به_گام_با_لینوکس
عنوان
1 آموزش گام به گام لینوکس قسمت 1 : لینوکس چیست ؟ رایگان
2 آموزش گام به گام لینوکس قسمت 2 : آموزش نصب لینوکس رایگان
3 آموزش گام به گام لینوکس قسمت 3 : دستورها چگونه اجرا می شوند؟ رایگان
4 آموزش گام به گام لینوکس قسمت 4 : لینوکس را از کجا شروع کنیم؟ رایگان
زمان و قیمت کل 0″ 0
1 نظر
AZARAKHSH

ممنون

واقعا عالی بودن

نظر شما
برای ارسال نظر باید وارد شوید.
از سرتاسر توسینسو
تنظیمات حریم خصوصی
تائید صرفنظر
×

تو می تونی بهترین نتیجه رو تضمینی با بهترین های ایران بدست بیاری ، پس مقایسه کن و بعد خرید کن : فقط توی جشنواره پاییزه می تونی امروز ارزونتر از فردا خرید کنی ....