آشنایی با برخی از دستورات مقدماتی و کلیدهای ترکیبی در لینوکس

در لینوکس GUI هایی (رابط های گرافیکی کاربری ) وجود دارند که در آن می توان به فایل مورد نظر به وسیله ی موس اشاره کرده ، کلیک و درگ کنیم والبته می توانیم بدون خواندن تعداد زیادی از داکیومنت ها کار مورد نظر خود را انجام دهیم . اما محیط لینوکس سنتی، CLI یا رابط خط فرمانی نامیده می شود و در اینجا باید با تایپ دستورات ، آنچه که قصد انجام آن را داریم به اطلاع کامپیوتر برسانیم . این روش سریعتر و قدرتمند تر است اما نیازمند به دریافتن دستورات مورد نظرمان است . پیش از مطالعه ی این مقاله پیشنهاد می کنم مقاله ی جامع مهندس نصیری در خصوص آشنایی با ساختار لینوکس و دستورات مقدماتی را حتما مطالعه کنید در این مقاله به صورتی کاملا شفاف به توضیح ساختار لینوکس و انواع shell های آن پرداخته شده است:

باوجوداینکه تنوع بسیاری در لینوکس وجود دارد ، تقریبا همه ی آنها از دستورات پ مشابهی استفاده می کنند که می توانند از طریق رابط خط فرمانی Terminal به کار گرفته شوند. همچنین رابط های کاربری گرافیکی(GUI) بسیاری نیز موجود است اما هر یک از آنها متفاوت از دیگری کار می کنند و استاندارد کمی بین آنها وجود دارد . کاربران با تجربه ای که با انواع مختلف لینوکس کار کرده اند در یافتند که بهترین راه یادگیری دستورات است که می توانند در تمامی انواع لینوکس مورد استفاده قرار گیرند. مسلما برای تمامی کاربران تازه کاری که قصد استفاده از لینوکس را دارند به کار بستن این دستورات ، غیر ملموس است با این حال باید به این نکته هم اشاره کنیم که حتی کاربران با تجربه ی لینوکس هم اغلب اوقات دستورات را به خاطر نداشته و آنها را در Terminal کپی می کنند . مهم است که بدانیم چگونه از خط فرمان ترمینال استفاده کنیم و هر شخصی که بتواند تایپ کردن ، پاک کردن ، Cut وPaste کردن را به گونه ای منظم و مدیریت شده انجام دهد قطعا قادر به استفاده از خط فرمان Terminal نیز خواهد بود . یکی از راههای دسترسی به terminal استفاده از shortcut کیبورد Ctrl+Alt+T است (آسان ترین راه :D).با زدن این کلید ترکیبی خط فرمان ترمینال همانند تصویر زیر روی صفحه دسکتاپ نمایش داده خواهد شد.

آشنایی با برخی از دستورات مقدماتی و کلیدهای ترکیبی در لینوکس

دستورات :


در این مرحله به توضیح command های مورد استفاده می پردازیم :

Sudo : اجرای دستورات با بالابردن امتیاز

بسیاری از دستوراتی که در اینجا به توضیح آنها خواهیم پرداخت نیاز دارند که sudo به اول آنها اضافه شود .این دستور سطح دسترسی مدیریتی کاربر Root را به طور موقت برای ما فراهم می آورد که این سطح از دسترسی برای زمانی لازم است که ما که با دایرکتوری ها و یا فایل هایی که متعلق به حساب کاربری ما نیست کار می کنیم . به طور کلی در لینوکس یک کاربر مدیر به نام Root وجود دارد که معادل Root در ویندوز گروه administrator می باشد .این کاربر مدیر یا به عبارتی Super User قادر به انجام هر کاری می باشد در نتیجه انجام کارهای معمول روزانه بواسطه ی آن ممکن است خطر ناک باشد چرا که تایپ یک دستور اشتباه به وسیله ی این کاربر ممکن است منجر به بوجود آمدن خرابی و مشکل در سیستم شود . در حالت ایده آل یک کاربر تنها نیازمند دسترسی برای کار در دست اجرا می باشد .در برخی موارد استفاده از Root ضروری است اما در بیشتر اوقات کارها با استفاده از یوزر عادی پیش خواهد رفت .استفاده از Sudo با هر دستوری نیازمند وارد کردن پسورد کاربر است.تنها کاربرانی با دسترسی sudo یا administrative قادر به استفاده از این دستور می باشند .

دستورات مربوط به فایل و دایرکتوری


  • نماد تیلدا یا همان (~) برای دایرکتوری home در نظر گرفته شده است . اگر شما یک کاربر هستید پس ~ بیانگر مسیر home//user// برای حساب کاربری شما می باشد .
  • Pwd: این دستور باعث می شود که دریابیم در حال حاضر در کدام دایرکتوری یا پوشه قرار داریم بنابراین اگر در سیستم گم شدیم و ندانیم در کدام بخش قرار داریم تایپ این دستور ما را از مکان فعلیمان مطلع خواهد ساخت .به عنوان مثال زمانی که در دایرکتوری desktop باشیم دستور pwd خروجی "Desktop/~" را برای ما نمایش خواهد داد. pwd مخفف عبارت Print Working Directory می باشد .
  • Ls: این دستور لیست فایل های دایرکتوری جاری را نمایش می دهد . با استفاده از این اپشن می توان سایز فایل ها ، زمانی که فایل ساخته شده و سطوح دسترسی فایل را مشاهده کرد . یک نمونه از این دستور ls ~ می باشد که فایل هایی را که در دایرکتوری home قرار دارند نمایش می دهد.
  • Cd: دستور cd اجازه تعویض دایرکتوری را به ما خواهد داد وقتی که یک ترمینال را باز کرده ایم در واقع در دایرکتوری home قرار داریم برای جابه جایی میان فایل سیستم ها باید از دستور cd استفاده کنیم بعنوان مثال :
    1. برای رفتن به دایرکتوری یا پوشه root از دستور "/cd"استفاده می کنیم .
    2. برای رفتن به پوشه ی home خود از دستور “cd” و یا “~ cd” استفاده می کنیم .
    3. بر ای حرکت در سطوح دایرکتوری ها از دستور “.. cd” استفاده می کنیم .
    4. برای برگشتن به دایرکتوری یا پوشه ی قبلی از دستور “cd -“ استفاده می کنیم .
    5. برای رفتن به سطوح مختلفی از دایرکتوری به یکباره ، ابتدا باید مسیر کامل دایرکتوری را که قصد رجوع به آن را داریم ، مشخص کنیم .به عنوان مثال دستور “cd ~/Desktop” موجب انتقال کاربر ما به زیر پوشه ی Desktop که دورن پوشه ی home قرار دارد ، می شود .
  • Cp: دستور cp یک کپی از فایل برای ما می سازد به عنوان مثال دستور “cp file itpro” دقیقا یک کپی از محتوای فایل با نام itpro ایجاد کرده اما فایل "file" همچنان وجود خواهد داشت . برای کپی کردن دایرکتوری ها نیز باید از دستور “cp -r” استفاده کرد برای نمونه دستور “cp -r devhandler itpro” یک کپی از پوشه ی devhandler با تمامی محتوایش را با نام itpro ایجاد خواهد کرد . باید در نظر داشته باشیم که کپی دایرکتوری ها به گونه ای است که از پوشه و تمامی فایلها و زیر پوشه و همچنین ار تمامی محتویات زیر پوشه ها کپی می گیرد و این سلسله مراتب کپی برداری از محتوای دایرکتوری ها در استفاده از این دستور حفظ خواهد شد.اصطلاحا در زبان انگلیسی این ساختار از دایرکتوری را recursively یا بازگشتی گویند که r نیز در دستور ذکر شده به این کلمه اشاره می کند.
  • Mv: دستور mv یک فایل را به مکانی دیگر منتقل کرده و یا یک فایل را تغییر نام می دهد .مثلا دستور “mv file itpro” فایل موجود با نام “file” را به “itpro” تغییر نام می دهد . اما دستور “mv itpro ~/desktop” فایل “itpro” را به دایرکتوری desktop بدون تغییر دادن نام آن ، انتقال می دهد .
    1. برای کوتاه شدن دستور همانند مثال بالا می توان از نما (~) به جای پوشه ی home استفاده کرد.
    2. باید توجه داشت که زمانی که از دستور mv به همراه sudo استفاده می کنیم نیز می توانیم از علامت (~) به جای دایرکتوری home استفاده کنیم چرا که terminal به پوشه home مربوط به کاربر ما اشاره خواهد داشت . با این حال زمانی که یک root shell را با استفاده از دستور sudo -i یا sudo -s باز می کنیم ، نماد (~) به پوشه home مربوط به اکانت root اشاره خواهد کرد که در واقع پوشه home کاربر ما نیست .
  • Rm: دستور rm برای حذف یک فایل از یک دایرکتوری استفاده می شود . rm مخفف عبارت remove است.
  • Rmdir: عبارت dir مخفف کلمه ی directory می باشد بنابراین می توان دریافت که دستور rmdir به حذف یک دایرکتوری خالی می پردازد . برای حذف یک دایر کتوری و تمام محتویات درون به جای rm از دستور rm -r استفاده می شود .همانطور که می دانیم r نیز بیانگر عبارت recursively می باشد.
  • Mkdir: به کمک دستور mkdir قادر خواهیم بود که یک دایرکتوری ایجاد کنیم . به عنوان مثال دستور “mkdir itpro” یک پوشه یا دایرکتوری با نام itpro ایجاد خواهد کرد . mk مخفف عبارت make می باشد.
  • clear: این دستور کلیه ی مطالب و دستورات تایپ شده در صفحه ی ترمینال را پاک می کند.
  • Man : بواسطه این دستور می توان به راهنمای سایر دستورات دسترسی پیدا کرد.مثلا دستور “man man” صفحه ای از اطلاعات مرتبط با خود دستور man را نمایش می دهد . این دستور صفحه ای پر از نوشته و اطلاعات را در اختیار قرار می دهد که ممکن است کمی گیج کننده باشد اما بخشی که باید به آن توجه داشته باشیم توضیحات دستور و کاری که انجام می دهد، می باشد. برای scrol کردن به پایین این صفحه ی راهنما از کلید space و برای خروج از آن از کلید q استفاده می کنیم. در ادامه بیشتر به بررسی دستور man خواهیم پرداخت...
  • Sudo: این دستور برای انجام عملیاتی روی فایل ها استفاده می شود که تنها کاربر root قادر به اعمال این تغییرات است.مثلا عملیات بازگردانی یکی از داکیومنت هایی که به طور تصادفی به کابر دیگری منتقل شده،به پوشه دایرکتوری کابر خودمان نیازمند دسترسی root می باشد. به طور معمول برای انتقال یک فایل از دستور mv //mydoc.odt ~//Documents//mydoc.odt استفاده می شود که این دستور قادر به ویرایش و تغییر وضعیت فایل در خارج از پوشه ی home ما نیست .برای این منظور می توانیم از دستور sudo mv //mydoc.odt ~//Documents//mydoc.odt استفاده کنیم این دستور فایل را با موفقیت به مکان مورد نظر بازگردانی و منتقل خواهد کرد.برای انجام چنین عملیاتی با کمک این دستور اگرچه کاربر ما استاندارد نیست اما سطوح دسترسی آن کمتر از یک administrator نیز نخواهد بود.

اجرای فایل در یک دایرکتوری:


اگر قصد اجرای یک فایل در دایرکتوری را به کمک خط فرمان داشته باشیم می توانیم از دستور "filenam.extension/." استفاده کنیم .که به جای filename نام فایل مورد نظر را تایپ می کنیم و extension نیز همان پسوند فایل مورد نظر ما می باشد. پس از هدایت شدن به سوی دایرکتوری فایل ، این دستور کاربر را قادر می سازد تا فایل کامپایل شده بواسطه ی gcc و یا هر کامپایلر مربوط به زبان های برنامه نویسی دیگر را اجرا کند. دستور عنوان شده به پسوند فایل اشاره دارد و باید توجه داشت که متفاوت با سایر سیستم عامل های لینوکسی دیگر ، پسوند فایل در اوبونتو اهمیت ندارد و در واقع extension یا همان پسوند بسته به زبانی که کد منبع با آن نوشته شده متفاوت خواهد بود . همچنین این ممکن نیست که برای زبانهای کامپایل شده مثل C و C++ که source code یا کد منبع را به طور مستقیم اجرا کنند و فایل ابتدا باید کامپایل شود بدین معنی که آن باید ابتدا از یک زبان برنامه نویسی قابل خواندن توسط انسان به زبانی قابل درک برای کامپیوتر ترجمه شود. از پسوندهای موجود می توان به “c.” برای کد منبع زبان C و “cpp” برای ++C و “rb” برای Ruby و “py” برای python و... اشاره کرد. در نهایت فایل تنها در صورتی اجرا می شود که اگر سطوح دسترسی ویا permission ها برای دستیابی به فایل درست باشند .

دستورات مربوط به دستیابی به اطلاعات سیستم :


  • Df: دستور df فضای مورد استفاده فایل سیستم برای همه ی پارتیشن های نصب شده را نشان می دهد . اما استفاده از دستور “df -h” احتمالا مفید تر خواهد بود چرا که این دستور در گزارش خود از (M) یا مگا بایت و از (G) یا گیگابایت به جای Block ها استفاده می کند h- نیز بیانگر عبارت “human readable” می باشد.

آشنایی با برخی از دستورات مقدماتی و کلیدهای ترکیبی در لینوکس

  • Du: این دستور میزان دیسک استفاده شده برای دایرکتوری ها را نمایش می دهد . این دستور همچنین می تواند فضای مورد استفاده برای تمامی زیر پوشه ها و برای مجموع تمام دایرکتوری هایی که انها را اجرا کرده ایم را نمایش دهد. در تصویر زیر مثالی برای این دستور نمایش داده شده است . که در آن s- به معنی summary و h- به معنی human readable است.

آشنایی با برخی از دستورات مقدماتی و کلیدهای ترکیبی در لینوکس

  • Free: این دستور مقدار فضای آزاد و استفاده شده ی memory را در سیستم نمایش می دهد و دستور “free -m” این اطلاعات را بر حسب مگابایت به ما نشان خواهد داد که این دستور کارایی بیشتری نسبت به دستور اول دارد.
  • Top: این دستور مخفف عبارت (‘table of processes’) می باشد که اطلاعات روی سیستم لینوکس ما ، پردازش های در حال اجرا ، و منابع سیستم از جمله CPU و RAM و مجموع برنامه های در حال اجرا را نشان می دهد . برای خروج از این دستور top از کلید “q” استفاده می کنیم .
  • Uname -a: استفاده از دستور uname به همراه آپشن a- تمامی اطلاعات سیستم شامل نام دستگاه ، نام هسته و سایر جزئیات دیگر را نمایش می دهد . بیشترین کاربرد این دستور برای چک کردن kernel ای است که استفاده می کنیم .
  • Ip addr: دستور ip addr گزارشی از کارت شبکه های روی سیستم را نمایش می دهد.
  • Lsb_release –a: دستور lsb_release به همراه آپشن a- اطلاعات مربوط به ورژن لینوکسی که استفاده می کنیم را نمایش می دهد . بعنوان مثال:

آشنایی با برخی از دستورات مقدماتی و کلیدهای ترکیبی در لینوکس

ایجاد کردن یک کاربر جدید:


به کمک دستور “adduser newuser” می توان یک حساب کاربری جدید ایجاد کرد ، باید در نظر داشته باشیم که این دستور با سطح دسترسی کاربر Root اجرا خواهد شد و کاربر ریشه است که می تواند یوزر و یا گروه اضافه کند. بعد از تایپ دستور “sudo adduser newuser” سیستم از ما پسورد حساب کاربریمان را برای احراز هویت درخواست می کند و پس از آن یوزر ایجاد خواهد شد و دستورات مرحله به مرحله پیش می روند و از ما خواسته می شود که پسورد یوزر جدید را وارد کنیم و اطلاعات جانبی دیگری ازجمله نام کامل : (ITpro)، شماره اتاق ، شماره تلفن از ما پرسیده می شود و در نهایت باید صحت یا عدم درستی اطلاعات وارد شده را با استفاده از کلید های y و یا n مشخص کنیم . بدین ترتیب حساب کاربری جدید ایجاد خواهد شد.

آپشن ها:


گاه ممکن است که دستورات پیش فرض با افزودن آپشن هایی به آنها تغییر کرده و ویرایش شوند. مثلا استفاده از آپشنs- به همراه دستور ls که به صورت ls -s تایپ می شود اندازه ی فایل در این لیست را بر می گرداند. همچنین گزینه ی h- باعث می شود که سایز فایل ها در لیست با فرمت قابل درک برای انسان (human readable) نمایش داده شود .آپشن ها همچنین می توانند در کلاستر هایی گروه بندی شوند و به عنوان مثال می توان به دستور “ls -sh” اشاره کرد که در واقع همان وظیفه ی دستور “ls -s -h را انجام می دهد.بسیاری از آپشن هایی که نسخه ای طولانی دارند با پیشوندی از دو علامت خط تیره یا dash به جای یک خط تیره به کار می روند .بنابراین “ls -- size-- humen-readable” برابر با همان دستور “ls -s -h” می باشد .

آشنایی با برخی از دستورات مقدماتی و کلیدهای ترکیبی در لینوکس

دستور “man” و دریافت کمک :


دستورات man و info و help-- از مهم ترین ابزارهای خط فرمان می باشند . تقریبا تمامی دستورات و برنامه ها در لینوکس یک man یا manual فایل دارند .بنابراین پیدا کردن این فایل ها با تایپ دستور “man “command”” به آسانی صورت گرفته و یک راهنمای طولانی را برای دستور ذکر شده در اختیار ما قرار می دهد . برای مثال دستور “man mv” راهنمای مربوط به دستور mv را برای ما نمایش می دهد . می دانیم که mv مخفف عبارت move می باشد. برای حرکت به بالا و پایین لیست راهنمای آورده شده با دستور man می توان از کلید space و یا کلید های جهت دار استفاده کرد .همچنین برای بازگشتن به خط فرمان کلید q را می زنیم . دستور “man man” راهنمای مرتبط با دستور man را نشان می دهد که این دستور مناسبترین گزینه و راهنما برای شروع کار با دستورات است.

دستور “man intro” بسیار مفید است و این دستور به معرفی و نمایش راهنمای دستورات کاربر می پردازد که به خوبی نوشته شده و در واقع به گونه ای مختصر دستورات لینوکس را شرح داده است .عملا استفاده از این دستور خوانندگان را از مطالعه ی این مقاله بی نیاز می کند :D .

همچنین علاوه بر صفحات manual صفحات info نیز وجود دارد که دستور “info info” به معرفی صفحات info می پردازد. برخی از توسعه دهندگان نرم افزار ها info را به man ترجیح می دهند مثل GNU . بنابراین اگر از دستور و یا برنامه ای استفاده کردیم که صفحه ی man نداشت باید برای دستیابی به راهنمای آن دستور info را چک کنیم .

عملا تمامی دستورات ، آپشن h- یا help-- که برای یک تعریف کوتاه و کاربردی از دستور و آپشن های آن تولید شده را درک می کنند.به عنوان مثال برای مشاهده ی عملکرد این آپشن می توان دستور “man -h” و یا “man - -help” را امتحان کرد . امکان دارد که یک برنامه قادر به درک معنی آپشن h-نباشد به همین دلیل باید ابتدا صفحه ی man و یا info را بررسی کرده و گزینه help-- را به جای h- کار برد.البته این احتمال معمولا نادر است ...

کاربرد کلیدهای ترکیبی در خط فرمان لینوکس:


در این بخش به شرح عملکرد برخی از کلید های کیبورد و نیز کلید های shortcut برای دستورات لینوکس و کار در محیط terminal می پردازیم :

  • UP arrow یا Ctrl+P: به کمک این کلید ها می توان دستوراتی که پیشتر نوشته شده را مرور کرد .
  • Down arrow یا Ctrl+n : کمک می کند که تا از دستورات قبلی که بواسطه ی دستور بالا مرور کردیم به دستور فعلی بازگردیم .
  • Enter: پس از تایپ دستور برای تایید و اجرا از این کلید استفاده می کنیم .
  • Tab: یکی از کارامدترین کلیدها در ترمینال لینوکس است و در واقع یک autocomplete برای دستورات و نام فایل ها محسوب می شود به عنوان مثال اگر بخواهیم یک فایل با نام “Itpro_administrator.txt” را با استفاده از دستور mv به جای دیگر منتقل کنیم به جای تایپ تمامی حروف نام فایل می توانیم پس از دستور mv چند حرف اول نام فایل را تایپ کرده و کلید tab را بزنیم بقیه ی اسم فایل به صورت خودکار نوشته خواهد شد . اگر نام فایل نوشته نشود بدین معنی است که چند فایل یا دایرکتوری وجود دارند که نام آنها با همین حروف مشابه شروع می شود برای حل این مشکل می توان چند حرف دیگر را نیز تایپ کرده و کلید tab را بزنیم و یا برای کمک گرفتن دوبار کلید tab را بزنیم تا لیست فایلهایی که نامشان با این چند حرف شروع می شوند نمایش داده شود . کلید tab همچنین لیستی از آپشن ها را برای ما نمایش می دهد.
  • Ctrl+r: این کلید ترکیبی دستوراتی را که از قبل تایپ کرده ایم جست و جو می کند ، زمانی که یک دستور طولانی و پیچیده را وارد می کنیم و نیاز به تکرار آن نیز داریم از این کلید ترکیبی استفاده کرده و همچنین بخشی از دستوری که قصد جست و جوی آن را در history دستورات داریم ، تایپ می کنیم. در نهایت پس از یافتن دستور مورد نظر کلید Enter را می زنیم.
  • History: با وجود اینکه history یک دستور است اما با توجه به نوع عملکرد آن در این قسمت از مقاله به توضیح این دستور می پردازیم . تایپ این دستور یک لیست بسیار طولانی از دستوراتی که تایپ کرده ایم را نمایش می دهد . در این لیست هر کدام از دستورات در مقابل یک عدد قرار گرفته اند مثلا در لیست دستور mv به صورت "mv 109" نمایش داده شده است . اگر قصد استفاده از یکی ازاین دستورات موجود در لیست را داشته باشیم عدد مربوط به آن دستور را در کنار یک علامت تعجب تایپ می کنیم .برای نمونه اگر دستور "109!" را تایپ کنیم و کلید enter را بزنیم دستور مقابل این عدد موجود در لیست history ، اجرا خواهد شد. اگر خروجی گرفته شده از دستور history بسیار طولانی باشد از دستور “ history |less” برای ایجاد قابلیت scroll در لیست استفاده می کنیم .
  • Ctrl+a یا کلید Home: مکان نما را در ابتدای خط از یک دستور قرار می دهد .
  • Ctrl+e یا کلید End : مکانما را به انتهای یک خط دستور منتقل می کند .
  • Esc+b: این دستور مکان نما را به ابتدای کلمه فعلی و در صورت استفاده مجدد از آن مکان نما را به ابتدای کلمه قبلی منتقل می کند .
  • Ctrl+k: بخشی از یک دستور را از قسمتی که مکان نما در آنجا واقع شده تا انتهای خط پاک می کند.
  • Ctrl+u: از ابتدای خط تا جایی که مکان نما واقع شده را پاک می کند در واقع بخشی از دستور را که پیش از مکان نما قرار دارد پاک می کند.
  • Ctrl+w : کلمه ای که پیش از مکان نما قرار گرفته را حذف می کند.
  • Alt+backspace: این دستور کلمه ای که قبل از آن یک کاراکتر غیر الفبایی قرار دارد را حذف می کند به عنوان مثال در عبارت ITpro;Network تنها بخش ;ITpro باقی خواهد ماند.
  • Ctrl+t : این shortcut دو کاراکتر را با هم جابه جا می کند مثلا کلمه ی itpro را به itpor تغییر می دهد و کارایی چندانی نداشته اما در بعضی مواقع به کار می آید.
  • Alt+c : کاراکتری که مکان نما روی آن واقع شده را به capital تغییر حالت داده و مکان نما را به انتهای کلمه منتقل می کند.
  • Ctrl+l: تمامی دستورات موجود در صفحه را که پیش از دستور فعلی قرار دارند پاک می کند.

و اما... اطلاعات مفید دیگر:


مشاهده ی صفحات manual به گونه ای زیباتر:

کابری که مرورگر konqueror را نصب داشته باشد می تواند به مطالعه و سرچ محتوای صفحات man در مرورگر وب بپردازد.با انتخاب desktop font ها و البته مقداری رنگ این صفحات جذاب تر خواهند شد .این کار را با استفاده از man:/command در نوار آدرس konqueror می توان انجام داد. این روش بار کاری را برای افراد در زمانی که داکیومنت های بسیاری برای مطالعه و سرچ وجو دارد سبک می کند. مرورگر konqueror توسط یک rendering engine با نام KHTML ایجاد شده که از جدیدترین استاندارهای وب همچون HTML5 و javascript و CSS3 و... پشتیبانی می کند.

Paste کردن دستورات:

اغلب اوقات نیاز است که دستورات را در ترمینال paste کنیم . با این وجود متنی را که از صفحه ی وب با استفاده از کلید ترکیبی Ctrl+C کپی گرفته ایم به کمک کلید های Ctrl+V در ترمینال paste نخواهد شد . قطعا راهی برای تایپ نکردن این دستورات وجود دارد . کلید های ترکیبی Ctrl+shift+V عملیات paste را در یک ترمینال Gnome انجام می دهند. و یا می توان به کمک موس راست کلیک کرده و گزینه paste را انتخاب کرد. با این حال اگر بخواهیم بدون استفاده از موس عملیات paste را انجام دهیم می توانیم از کلیدهای Shift+Insert نیز برای paste کردن دستور استفاده کنیم . اگر مجبور باشیم که دستور را از یک ترمینال و یا web page دیگر کپی کنیم از کلیدهای Ctrl+Insert برای کپی استفاده خواهیم کرد .

در این مقاله سعی کردیم که به توضیح در رابطه با دستورات و کلید های ترکیبی بپردازیم که هر کاربری در ابتدای کار با خط فرمان لینوکس باید با آنها آشنا شود .امیدوارم این مقاله به عنوان مقدمه ای برای شروع کار با لینوکس برای دوستان مفید واقع شود.

نویسنده : مریم حیات رمضانی

منبع :جزیره لینوکس و متن باز وب سایت توسینسو

هرگونه نشر و کپی برداری بدون ذکر منبع و نام نویسنده دارای اشکال اخلاقی می باشد.

#اجرای_فایل_در_دایرکتوری #آموزش_دستورات_مقدماتی_لینوکس #دستورات_مقدماتی_لینوکس #کاربر_root #دستورات_لینوکس #ساخت_یوزر_در_لینوکس #دستور_man #کلیدهای_میانبر_در_لینوکس #کلید_های_ترکیبی_در_لینوکس
10 نظر
Hamid.Reza

بسیار کاربردی.. ممنون و خسته نباشین :)

majid55

خانوم مهندس ممنونم از مقاله بسیار جامع شما ولی همیشه یک سوال ذهنم را در مورد لینوکس به خود مشغول می کند و ان این است اگر رابط گرافیکی مانند ویندوز به ان اضافه شود ایا خیلی از مزیای ان کاسته می شود یا باعث افت کیفیت و کارائی ان می شود که همواره باید خودمان را درگیرکامندهای خط فرمانی بعضا چند صفحه ای ان کنیم که هم درک و خواندنش سخت است هم تحلیل و نتیجه گیری چرا لینوکس به سمت ویندوزی شدن نمیره از نظر اجرای برنامه ها و دسترسیها عرض می کنم تا هسته و کرنل

محمد نصیری

ببینید دوست عزیز دو بحث در خصوص لینوکس هست ، اینکه میخایم به عنوان سرور استفاده کنیم یا به عنوان کلاینت ، اگر قرار هست به عنوان سرور استفاده بشه اصلا نیازی به رابط گرافیکی نداریم و فقط یک رابط برای باز کردن خط فرمان هست و کار خاصی با این رابط انجام نمیشه ، اما لینوکس فقط برای کاربرد سروری نیست در خیلی از جاهای دنیا به عنوان یک ابزار کار برای کاربرای معمولی استفاده میشه که صرفا به دلیل رایگان بودن اون ازش استفاده می کنن ، در چنین شرایطی همون موارد گرافیکی باید وجود داشته باشه تا کاربرای ساده هم بتونن باهاش کار کنن چه بسا حتی محیط های گرافیکی و بازی و طراحی هم داخلشون هست ، باید ببینید از چه جهت قرار هست از لینوکس استفاده بشه ، اما قدرت این سیستم عامل بر خلاف سیستم عامل ویندوز این هست که هم میتونه در آن واحد سرور باشه و هم کلاینت بر خلاف ویندوز که هم کلاینت جدا داره و هم سرور جدا ، یعنی در عین واحد میشه لینوکس رو ازش استفاده کاربری از محیط گرافیکی کرد و سرویسی به کاربرای شبکه هم ارائه کرد ، اون هم بصورت رایگان ، بنابراین نیاز هست که هم رابط گرافیکی و هم رابط دستوری در کنار هم در لینوکس باشند و مکمل هم باشند. باز اگر ابهامی هست من در خدمتم

majid55

مهندس یعنی یک وب مستر بدش میاد کارها را بصورت روتینتر و ساده تر در محیطی جذاب انجام دهد در سرور که از کلاینت حساسیت به مراتب بیشتر است و باید دقیقتر بود ایا فرمانهای کامندی در صد خطا را بالا نمیبرند بدلیل اشتباهات مثلا همینه مبحث سیسکو همش محیط کامندی است نه گرافیکی

Hamid.Reza

به نظر من تنها مزیتی که خط فرمان نسبت به اینترفیس گرافیکی داره اینکه حجم نهایی اون سیستم رو کمتر می کنه و تو بعضی موارد به دلیل درگیر شدن خیلی کمتر فضای رم، رو سرعت پردازش هم تاثیر داشته باشه.

و البته ساخت اینترفیس گرافیکی هزینه های مالی هم داره که شاید اون سازنده نخواد همچین هزینه هایی کنه.

محمد نصیری

ببینید اصلا بحث وجود محیط گرافیکی خیلی خوبه و مشکلی هم داخلش نیست ، اما شما هیچوقت نمیتونید به لایه هایی از سیستم عامل که با دستورات بهش دسترسی دارید با GUI دسترسی پیدا کنید به همین دلیل خیلی از حرفه ای ها ترجیح میدن اصلا از GUI استفاده نکنن چون نمیتونن پیکربندی های مورد نظرشون رو انجام بدن ، اینکه میگید درصد خطا بالا میره شاید درست باشه اما شما وقتی با CLI کار میکنید فقط یکبار واقعا پیکربندی دارید و اینقدر ثبات رو احساس میکنید که دیگه نیازی به اعمال تغییرات ندارید اما در محیط گرافیکی ممکنه تغییرات رو بصورت مکرر اعمال کنید ، در خصوص وب مسترها هم باید بگم همه افراد دوست دارن کارها ساده تر انجام بشه اما کسی حرفه ای هست که راه درست رو پیش ببره و زیر و بم ماجرا رو سر در بیاره که در گرافیک این زیر و بم اصلا پیدا نیست.

majid55

مرسی مهندس الان دقیقا متوجه شدم

mehrnoush

سلام

میشه بهم کمک کنید کد های مربوط به لینوکس رو پیدا کنم؟

منظورم کد یا برنامه تبدیل صفحه Command به صفحه Graphics و برعکس است

ممنون میشم راهنماییم کنین

محمد نصیری

دوست عزیز سئوالتون رو در تالار گفتمان مطرح کنید تا سریعتر پاسخ داده بشه ، اینجا فقط پست های مربوط به متن بالا پاسخ داده میشه با تشکر

نظر شما
برای ارسال نظر باید وارد شوید.
از سرتاسر توسینسو
تنظیمات حریم خصوصی
تائید صرفنظر
×

تو می تونی بهترین نتیجه رو تضمینی با بهترین های ایران بدست بیاری ، پس مقایسه کن و بعد خرید کن : فقط توی جشنواره تابستانه می تونی امروز ارزونتر از فردا خرید کنی ....